“Ik ben geen held, ik ben gebroken”: open brief van Spaanse brandweerman

©Paul Chambers via Unsplash

Terwijl in Spanje al dagen enorme bosbranden woeden, schreef een brandweerman een open brief die wereldwijd massaal wordt gedeeld. 

Ángel Malanda Lafuente, bosarbeider in Ávila en vakbondsafgevaardigde van CGT, deelt zijn bevindingen van de afgelopen slopende weken als brandweerman in een open brief. “We vechten tegen iets wat we nog nooit hebben gezien”, aldus Malanda. “Soms lijkt het alsof ik in een videospel zit. Ik kan niet bevatten wat ik meemaak.”

Malanda, die in een interview met het Spaanse medium elDiario.es zijn verhaal toelicht, vertelt hoe hij en zijn collega’s vaak in diensten van twaalf uur of meer werken, met beperkte middelen en tegen vlammen die zich als “vuurschimmels” gedragen: ze springen onverwacht op, keren terug op plekken die al veroverd leken en rukken op waar de vorige ploeg nog terreinwonst boekte. “Het is een wonder dat er geen doden zijn”, zegt hij. Tot nu toe verbrandde in enkele weken al zo’n 50.000 hectare.

In zijn brief vraagt hij om geduld en begrip van de bevolking. “Als we soms stilstaan, is dat niet omdat we niet willen werken, maar omdat we die opdracht kregen binnen een bredere strategie. Soms moeten we ons terugtrekken om de veiligheid niet in gevaar te brengen.” Hij beschrijft hoe omwonenden hun frustratie op hen afreageren: “Gisteren in Casavieja werden collega’s uitgescholden. Je komt ergen aan en een vrouw zegt luid: ‘Eindelijk, op het goede uur.’ Wij zwijgen, want het belangrijkste is het vuur blussen.”

De emotie is rauw. Malanda groeide op in de regio die nu afbrandt. “Ik heb mijn kindertijd verloren in twee dagen. De landschappen van mijn herinneringen, de Sierra de Gredos, de routes van Alto de la Mira en Cancho el Guarro – er blijft niets over. Mijn familie wordt geëvacueerd, en ik werk als een mier met een schoffel tegen een monster.” Twee collega’s verloren hun huis. “Ik ben een mens, zoals jij. Ik slaap nauwelijks, ben uitgedroogd, eet amper. Ik doe mijn heldencape af en wat overblijft, is alleen huid, een lichaam mishandeld door straling, rook en de zweep van het vuur.”

Hij hekelt ook de organisatie: lage lonen rond zeven euro per uur, tijdelijke contracten, onvoldoende training en materiaal. “De overheid beheert belastingen slecht, ontkent ons de juiste functietitel en rechten, en specialiseert zijn arbeiders niet.” Tegelijk wijst hij op de klimaatcrisis: “Als het plantenmateriaal uitgedroogd is, hoef je geen aansteker te gebruiken; een knip met je vingers volstaat. Vroeger konden we op nachtelijke vocht rekenen. Steeds vaker helpt dat niet meer.”

Malanda sluit af met een oproep: “Trek me geen cape aan. Ik ben geen held. Ik ben een persoon die probeert zijn best te doen, zo goed als hij kan en weet. Alleen dat, niet meer.”

©Paul Chambers via Unsplash - illustratiebeeld van een brandweerman.